Anılarım

(çocukluk yıllarımın geçtiği ankara? ya) çocukluk anılarımı süslerdin, gece konduların da kaybolan düşlerimle, hayallerimi süslerdin. çamur sokaklarında yürürken bir başıma, yırtık pabuçlarımdan giren suları hissederdim, ayak parmaklarımın üşüdüğünde! ve çoğu gün işsiz dolaştım gecelerinde, yalnızlığımla bütünleşip. kapamadım gözlerimi düşünmekten, karanlığında kaybolurken hayallerim, kayan yıldızlar gibi. umutlarımı da söndürdün, karalan sokak lambaları gibi, güneşin ilk ışınlarıyla birlikte. emekçiler işine gidiyordu, gecekondularında, sen uykunun demini çekiyordun, gecenin kollarında, çankaya da, yıldız da. sonbahar yaprakları dökülürken kuğulu parkta. hayatımdan bir yaş daha mı gitmişti? ne idi? bu bende ki yorgunluk. ömrüm mü tükeniyordu, sararan yapraklar gibi, benimde, abdi ipekçi parkının, soğuk, sonbahar gecelerinde.