Vekiller
A
0
Altın Yaprak
meclisi de bir arena sanmışlar
bir biriyle güreş tutar vekiller
kamu mallarını peşkeş sunmuşlar
servetine servet katar vekiller
vurgunun talanın bunlardır başı
bu halkın cebinden alırlar maşı
kimisi yeğeni kimi kardaşı
deveyi hamutla yutar vekiller
bunlar bu devletin öz çocukları
sade yüzde beştir az çocukları
bu halkta devletin 'kaz' çocukları
her dört yılda bir kes üter vekiller
sanarsın devletin kalaycıları
sermayenin çanak yalaycıları
halkın maskarası 'alaycıları'
sahtakardan daha beter vekiller
işçinin düşmanı patronun dostu
holding katlarında serli postu
kimisi çaldığnı burnundan kustu
deneyi yer sapın atar vekiller
sefili dersini aldığı zaman
bu halk gerçekleri bildiği zaman
sosyalist bir sistem geldiği zaman
devlet çöplüğünde yatar vekiller.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş