Ey Hayat

Hatırlar mısın ey hayat.. bana neler vaat etmiştin okuyacaktım hani büyük adam olacaktım oysa daha ilk kitabımda sayfa sayfa karaladın geleceğimi ne oldum diyemeden bataklığın içinde buldum kendimi boyundan büyük çileleri çekti diye yüreğim acıların en kralından takdirname aldım sana ne ettimse ne yaptımsa bir türlü yaranamadım henüz yolun başında bir kolum kırık, bir bacağım topal can çekişirken senin zamanına ayak uyduramadım ezberleyemedim kalleşliği, öğrenemedim vurup, yıkmayı her denememde sıfır çektim.. sınıfta kaldım hatırlar mısın ey hayat.. o ilk göz ağrımı.. hani saçlarını okşayabildiğim, sarılıp koklayabildiğim onunla tattım ben aşkı, onunla yaşadım, onunla var olabildim sana inat yaptığın bütün kötülükler çocuksu mahzundu o varken yanımda nedense mutluluğumu hep kıskandın.. önce gözlerini çekti gözlerimden, sonra ellerini yavaş yavaş kopardın onu canımdan ve bir gün karanlıklarda kaybolup gitti gölgesi sessizce hiç konuşmadan.. en sonunda başardın.. öyle bir büktün ki belimi bir daha doğrulamadım hatırladın mı ey hayat.. üç günlük ömrümü sen bir günde harcadın hatırlar mısın ey hayat.. bir avuç hüsran dolarken pişmanlık tasından avuçlarıma 'ah keşke' ler bir tokat gibi inerken yüzüme boynu bükük umutlarıma bir şans tanımadın acımadın yarınlarıma, aldırmadın akan gözyaşlarıma yoğun bakımda var olma savaşı veren duygularım yıllar yılı filizlenmedi.. iki yüzlüsün biliyor musun, yalanın baş aktörüsün ne yazık senden hiçbir şey beklemiyorum, çığlıklarım bile yalvaramıyor sana bir çöpünü bile istemiyorum artık düştün bir kere gözümden, kanlı bıçaklı kavgamsın benim nasılsa yakında kurtuluyorum senden gözlerimi kapatıp son günümü yaşayacağım.. ey hayat seni rezilliğinle başbaşa bırakıp senden ayrılacağım..