O Şarkı Biteli Asır Oldu

Bu şehir çöplüğünde ruhum kaldı, Karabasan sabahlara kundakladım düşleri. Ne zaman sabah olur, Kim bilir de söyler? Ben kaç köynek eskitirim bu mahpus belasında? Aklıma sahap çık gadan alam, koyma kimsesiz Ben bilirim, Bi de sen öğrensen, Kıyarlar buralarda sahipsiz Can'lara. Kör kurşun on para, Ya ! Paslı kör bıçak, Puştun zulasında beleşe gezer. Eşinir çöplüğünde gerinerek, burnu bok ta kargalar, Sana, bana yasak bokta yunmuş haram sabahlar. Anam arı suda yurdu, akça pakça ederdi, Çamurda sararmış paçalılarımızı, Yeter mi gücü, Denesek mi? Aklanır mı iblis yüzlerin, pis bakışları. Sen ki delik on paralara kıyamet kopar demiştin Kıyamet kopmadı bu kadar büyük! Kaç on para yitirdik, bir cıngıllı topaç peşinde. Şimdi topaçtan dönek adamlar sardı ruhumu. Bedenimi şehir logarına attılar, dört yanım duvar, Kaytanım boynumda bedestan kilidi, Kalk gidek kirvem desen de, gelemem. Gelmek şura olsun gadan alam , Ayaklarım taşımaz kalkamam ayağa. Aha şurası ölüm, Aha şurası puştun zulası, Aha şurda düştüm iblisin ocağına, Aha şurda harcadı zalım, yiğitliği mi. Delik kırk para kadar etmez gayrı düşlerim. Kal ki, aklıma mukayyed olam, Bu gidiş hayra elamet değildir. Ey şehir ! Çöplüğünde kodum gençliğimi, Say ki ben hiç baş kaldırmadım,, Say ki adım çıkmamıştı eşkıya ya, Ver dediğime aldanma gençliğimi, Ben teslim olmam ha diyende. O şarkı biteli asır oldu, Ben kâbus uykulardan uyandım Say ki, adım kuş 'cu değildi Say ki, gel al diyen senin ustandı ! Bir ezanlık sözüm kaldı Yaradan'a O da yattığım yerden olsun