Yaşananlar Yalan Yaşam Sıkıntı

Hayatı terk edip gitmek Hep güzel bir hayaldi benim için Ama olduğum yerde sayıp durmaktan başka bir şey yapamadım Sırt çevirdim uzaklaştım bazen geçmişimden Sonrasında bir gölge gibi gelip yine buldu beni Bildiğim şeyler başıma geliyodu aslında Hayatımda olanları koparıp atamayacağımı Hep keşke diyip acı çekeceğimi biliyordum Sanki bir denizin dibindeydim Suyun üstüne çıkıp derin nefes almak istedim Sonra o suyun beni tekrar dibe çekeceğini biliyordum ama O nefese ihtiyacım vardı Onsuz olmayacağını biliyordum Kısa da sürse o an vazgeçilmezidir insanın Benimki de böyle bir şeydi işte Kısa süren bir huzurdu Kırık parçaları toplamaktan bıktım Öyle bir hale geldim ki artık Varlığım benliğini kaybetmekte Nefes almakta güçlük çekiyorum Hayatın bana karşı olan soğukluğu bitiriyor beni Gözlerimin ışığı yavaş yavaş sönmekte İlerlerken nereye baktığımı bilmiyorum İlerleliyor muyum duruyor muyum onun bile farkında değilim İsyan edesim geliyor bazen hayatıma Yaşamıma sövüp yok edesim geliyor kendimi Ama yapamıyorum Çünkü cesaret denen şey bende yok Öyle yalancıyım ki insanlara Hayatını dört dörtlük yaşayan biriymişim gibi davranıyorum Özümü onlara göstermekten korkuyorum Sanki bunu yapmaya mecburum Halbuki desem "Yaşamım sıkıntılarla Yaşadıklarım yalanlarla dolu" diye Öyle bir yükten yoksun kalacağım ki O anı yaşamadığım için tahmin bile edemiyorum Gerçek şu ki İçi bomboş bir hayat sürüyorum Ama ne ehliyetim var Ne de şöförlüğüm...