K/özlenmiş Bahar S/ezgileri...

uçuşur kırlangıçlar gül endam karacadağ’ın karbeyaz eteklerinde yer-gök düş kurusu kaval seslerinde hüzzam körpe gelincikler, uç vermiş safran kokulu bahar buyurgan ve telaşlı hükmünü icra eyler kendi kavlince … sal beni uçurumların, buzul şafağına… ıslak rüzgarların sert uğultusu dağıtır elemleri, yıldızlı akşamlara ve şimşek çakımıdır çarpar sırtımıza feleğin, ölümcül kırbacı gün, inine çekilir hummalı sıtmasından, ol kara sevdanın mendiline kan tükürür ejderha yürekli bir civan… yaz beni katran karası esrarlı gözlerine… şavkı göle yangın ay ışığında salınır, kırmızı güllerin sureti ayrılık sancısı, nicedir bağrımızda hudutsuz ve yalın düş yakamdan ey zulüm! karayılan dişlerinde süt damlası azrail makamında kıvılcım olsan yüz sürmem ihanet dergahına… çal beni esir düşlerimin nan/kör uykusundan… söz çığlık olur, izbe zindanlarda susmak, intihar deşilir yaramız, sağalmaz töredir bağlar elimizi ölümdür nefesi, ensemizde ekmeğimize kan doğranmış taaaaaaaaaa ezelden koynumuzda, ucuz kefen… vur beni alaca karanlık, dar kuytularda… bir fedai narasıdır cihan titreten gün vedasının tan kızıllığı sıkılır kemendi günahları saçılır halkına kan kusturan cümle tiranların bir ulu divanda, hesap sorulur hayın gözlere karasular inende… kır beni dağılsın zerrelerim, balyoz darbelerinle… umarsız kalbimin çöl fırtınası ey! gözümün ışığı, allı kekliğim alnımın nuru, kırsal çiçeğim duvaksız gelin hüznü bakışlarınla boğma gençliğimi sığ sularda öfkem, saklımda ustura izi… çöz beni müebbetliğin, kör/düğüm sarmalından… göğermiş bağların taze asması mor salkımı oyyyyyyyy karasaban gölgesi, düşer birazdan kısır tarlaların, döl yatağına ve yalım sevdalara can sağar umut varsın çığ yazılsın doruklara varsın kapımıza dayansın, çıldırtan ecel baldıran zehrine bulanmışız bir kere neylersin… kes beni kutsallara sunmak için masum k/anımı…