Cehennem Hurisi...

Bir yıldız kaydı, demincek, Bin ana ağıtı, sazla söz oldu... Sürmeli bir çift göz, değdi gölgeme, Yüreğim uğruna, tuzla buz oldu... Cehennem hurisi !, her yanım ateş, Kavında can verir, cılız bedenim. Bilmezsin, kaç kara yalnızlığımda, Sen verdin; ışığı, kalbime benim... Meçhuldür ve müşkül; seninle olmak, Sızlayan cesedin son isteği ne ? Bir gece uykular firar edince, Sözlerim erişsin, aksın gönlüne... Bırak ! olmasın sabah, ne gam, Yanınca küllerim, dumanım kalır. Avuçların alsın, söksün yerinden, Ölürsem, geriye hatıran kalır... Umman genişliğinde, derinliğinde... Sığmayan gönlüme, geceme benim. Gözler görmez, eller tutamaz, Herkesten saklıdır, sevgilim benim... Ey ! alev alev yanan aşk odu; Tenime ne kadar açsın, bilirim, Söndürmek istemem, yine yakarsın, Ne garip bir son ki; başlar gibisin...