Çok Zor

bir omzum yoktu seni görmüyordu gözlerim akıyordu su bazen rakıya abdest gibi şehri yakacak kadar tövbe biriktirmiştim sonra içecek kadar çay bir de sigara sonra ben durdum sen benim durduğum yerden indin sokağın ortasında patladı bir fesleğen şakaklarına başka payandalar devşirdin isyan etmek kolaydı nasip demek en zoru çöle bir cenin gibi kıvrılarak inandım sen Meryem olursan bana göre bir rol yok develeri kurşuna dizdim gömdüm onları sen Meryem olursan bana göre bir yol yok bir sabah uyandım ve uyumadım bir daha ben Meryem olursam hiç durma gebe bırak! bilseydim bu kadar günaha batacağım bari çocuk olmazdım, böyle müzmin solmazdım inat diyorsan işte gece… birazdan gün bitecek ve senin ellerin sende kalacak yine! sana hemen farz olmak istiyorum benden geç istiyorum Allah’a ve tövbeye beni cumaya bırak kapatalım dükkanı felek seni kaldığın asansörde kıstırdı dumura uğradım sana selamımı söylerler öldüğünü sır tuttuk söylemedik kimseye kustuğun şeyler vardı ağzının bilmediği beni sevmiyordun çünkü beni hiç sevmemiştin bidat yağıyor hemen hızlandır sileceği sevdirmiyor sevdiren bir türlü seveceği benim en ağır yüküm benim kendi omzumdur benim omzum var ise bende Meryemlik vardır! sen Meryem olursan bana göre bir rol yok ben Meryem olursam, çık gel bu çocuk senden!