İlke

be ile baş'lanır bütün gizli şiirler çünkü gönlün penceresi açılınca hep içimiz serinler herkesin bir ilke’si vardır hayatında ilke dağlarından biridir güneşin üzerinde çiçekler gölgesinde bağdaş kurmuş şahlar dinlenir kervan develense de çölün susuzluğu bir sanki çok uzaktan gelmiş gibi pir ilke çocuklara su çeker kuyulardan kedilere süt sağar ilke’nin merhameti yürüdün mü dönülmez olur yol yağmura mütemadiyen şarkı söyletir ilke’den bal yaparlar arılar muharremin onunda ikindi vakti ilke ağlıyorken gözündeki yaş dağılmış bir kovanın sonsuz yasını tutar insan kendi çamurundan kayıp düşüyor düştün mü ilke yetişir imdadına boğulduğu denizlere bir daha batmaz dünyanın çekirdeğini çitler ilke çöplerini yere atmaz sevilmeye alışkın değildir pek eli ayağına dolanır sevgileri görünce bir balmumu gibi dışından eriyorken ateşi hep içinde saklar incinince ilke dağlarından biridir güneşin kaderi kaderime yazılan eşim sürgün kaydıma işlenen bileşim dünyalım durmadan pişen aşım bir toprakta büyüdüğüm yoldaşım güzel yârim dertli annem can arkadaşım