Yalnızlığına Kadar Saklanırım

Yaslanacak bir omzun bile kalmayana dek gizleneceğim. Seni ağaçların arasından sonsuza dek izleyebilirim. O kadar güzel ki gülüşün. Hissedemesem de nefesini gülüşünle yetinebilirim. Sen her sabah sahilde yürürken, Ben seni ağaçların arasından izledim. Yanında olmak istesem de, Gene de yalnız olmadığına sevindim. Onlar olmasaydı da ben seni korurdum. Ortaya çıkar ve seni tutardım. Simsiyah bir gece elbisesi üstündeki. Kutlamaları pencerenin arkasından izledim. O gece çok güzeldi gözlerin. Tutamasam da ellerini gözlerinle yetinebilirim. İstanbul'da yürürken bütün gün seninleydim. Kız kulesi fark etti varlığımı. Belki de oydu bunları yapan. Ve sen bir anda yalnız kalmıştın. İzleyen bir tek bendim gülüşünü. Elini tutan yoktu. Gelip ellerini tuttum. Ve İstanbul gülüşünü saklamamı istedi. Ben de öyle yaptım.