أضن بنفسي عن هوى البيض كلما

ا الشريف المرتضى
0 Altın Yaprak
أضَنُّ بنفسي عن هوى البيضِ كلَّما تيقَّنتُ أنَّ الحبَّ ذلٌّ لصاحِبهْ ولا خُدِعتْ عيني بضوءِ وميضِهِ ولا مُطِرَتْ أرضي بماءِ سحائِبِهْ وسَيرِيَ في كُورِ المَطيَّةِ مُوجِفًا على شاحطِ الأقطارِ هافٍ براكبهْ أقَرُّ لعيني من عناقِ مُهَفْهَفٍ أَبيتُ سوادَ اللَّيل بينَ ترائِبِهْ ولمّا سقاني الدَّهرُ صِرْفلً صروفَهُ كرَعتُ شراباً لا يَلَذُّ لشاربِهْ فلا تَطلبا عندي النَّجاةَ فإنَّني أروحُ وأغدو في إسارِ عجائِبِهْ

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.