صدت وما كان الذي صدها

ا الشريف المرتضى
0 Altın Yaprak
صَدَّتْ وما كان الذي صَدّها إلاّ طلوعُ الشّعَرِ الأشهبِ زار وكمْ من زائرٍ للفتى حلَّ بواديهِ ولم يُطلَبِ ركبته كُرهاً ومن ذا الذي أركبه الدَّهرَ فلم يركبِ؟ كأنَّه نارٌ لباغي القِرَى أضرمَها القومُ على مَرْقَبِ أو كوكبٌ لاحَ على أُفقِهِ أو بارقٌ يلمعُ في غَيْهَبِ لحمي وقد أصبحتُ جارًا له زادي ودمعي وحدَهُ مشربي وإننّي فيه ومن أجلِهِ مُعاقبُ القلبِ ولم يُذنِبِ وليس لي حظٌّ وإن كنتُ منْ أهلِ الهوى في قَنَصِ الرّبْرَبِ وما رأينا قبله زائراً جاء إلينا ثمّ لم يذهبِ

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.