شعر ناصع ووجه كئيب

ا الشريف المرتضى
0 Altın Yaprak
شعرٌ ناصِعٌ ووجهٌ كئيبُ إنّ هذا من الزّمانِ عجيبُ يا بياضَ المشيبِ لونُك إنْ أنْـ ـصفَ رائيكَ حالِكٌ غِرْبيبُ صدّ من غير أن يُمَلّ وما أنْـ ـكر شيئاً سواك عنّي الحبيبُ يا مضيئاً في العين تسودّ منه كلَّ يومٍ جوانحٌ وقلوبُ ليس لي مُذْ حللتَ يا شيبُ في رأ سِيَ كَرهًا، عندَ الغواني نصيبُ وَلَخيرٌ من لونك اليقَقِ المُشْر ـرقِ عندي وعندهُنَّ الشُّحوبُ رحنَ يدعونني "معيباً" وينبذ ن عهودي وأنت تلك العيوبُ كيف أخشى الرّقيبَ والشّيب في وجـ ـهي على الغانياتِ منّي رقيبُ؟

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.