Sevgi Yüreğimde

Nefret bıçak olmuş, keser ha keser Yok eder sevgiyi, kor olur yakar Sanılır ki durmaz, hep devam eder Sevgi yeşerdikçe, kavrulur nefret. Zulmün çelik okları, sineyi deler Vurdukça, deştikçe, kan akar gider Sanılır ki devran, hep böyle sürer Dostluk çoğaldıkça, yok olur zulüm. Yüreğe inince kara bulutlar Yakar ciğerini, gurbete kaçar Sanılır ki rüzgâr hep meltem eser Vurunca kasırga, dağılır bulut. Yürekte sevda var, sevgiyi bilir Hayat yollarını birlikte yürür Sanılır ki yaşam, aşığa güler Mezara girince tükenir sevda. Umudu yitiren çöllere düşer Her gün doğuşunda seraba varır Sanılır ki dünya bir pula değer Yıkılır dağları, toz olur umut. Açılan avuçtan bir hüzün doğar Ekilen tarladan bin ümit ürer Sanılır ki acı, çektikçe biter Güneşler doğunca, silinir hüzün. Kuşlar gökyüzünde sevdaya uçar İnsan yeryüzünde canana koşar Sanılır ki vuslat baharlarda var Sevgi yüreğimde, son bulur hasret. Dökülen kanları sırtlanlar sever Kin naralarını sefiller atar Sanılır ki davul, hep cenge çalar Yükselince barış, gömülür nefret.