Derin Adım

kaldırım taşlarına adının ilk harfini kazıyorum bildiğim diğer harfleri; sessiz olanları mesela hiç gerekmediği halde sesli olanları, eğrileri kullanımdan kalkanları, kaçanları, kirli bir metin uğruna ölenleri... çiziyorum korkak bir bıçak darbesiyle yollara döküyorum harfleri; adının baş harfini ilk isyanda fırlatılacak bir kaldırım taşına kazıyorum her adımda eskici bir acı her adımda kısa çöpü çekmiş yabancı saçlarına mavi tokalar takmış, her adımda saçlarını rüzgara adamış ürkek kız çocukları... yollara dönüyorum, kentler arkamda kalıyor köyler zati arkamda, mahalleler yasak bana varoşlarda bıçaklandım, darbelendim meydanlarda bana çıkan yol yk! durma sen durdukça kısalıyor kollarım, parmaklarım azalıyor severmiş gibi değil tutunacak bir dal uzatmışım gibi bak bana bak bana; ürktükçe kendimi yanlış bir adıma ürktükçe kendimi kısacık bir harfe dağlara mesela, düşlere, dumana sana... adamış gibi kışkırtıyorum yolları derin bir adım daha at ertele içimdeki uçurumları