Era um anjo do céo

Á Álvares de Azevedo
0 Altın Yaprak
I Era um anjo do céo — de aereas nuvens N’alvo luar, em sonho vaporoso Balouçado — suave na tristeza, Em lago sem rumor, ermo de brizas. E era a solta madeixa destransada Sobre as nuvens do collo como um raio Do sol ao madrugar espreguiçado De amanhecer por entre as brancas nevoas, Com que a noite cobriu da terra a somno — Qual das vagas á flôr esteira d’oiro Que a lua ao acordar languida estende — Quaes flòres n’apotheose de Santa Por mãos de Cherubim nos céos juncadas, Loiros como o Oriente. £ os olhos côr de eco, d’anil tão puro, N’extase melancolico enlevados. Os céos mirando em seu scismar virgineo, Erão flor azulada a quem a aurora Tremelêa uma perola de roscio. E amei o Seraphim descido á noite D’ethereas regiões á minha vida

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.