Ada

Anne, sen uykudayken, rüzgârla kırbaçlanmış, türkü söylerken bizi kuşatan sular ezgisini yitirmiş şarkıların sesinde yaşarsın çıplak ve unutulmuş ve kıraç. Ada: Senin tepelerin ve vadilerin zamanın geçtiğinin farkında değil. Onlar düşlerinde kaldı -çocuklarının düşlerinde- esmekte olan rüzgârların ve uçmakta olan tasasız kuşların. Ada: Kızıl dünya biçimlendirdi bir tepe gibi sonsuzluğu! -taş kalpli yeryüzü- bütün gücüyle bağlarken rüzgârları engebeli uçurumlar önünü kesmekte tüm ufukların! Praia, Cape Verde, 1945 Çeviri: Kenan HANOK