شمارهٔ ۴۴
ا امیر معزی نیشابوری
0
Altın Yaprak
جانا جفا نکردم هرگز به جای تو
کارم به جان رسید زجور و جفای تو
هرچند جز جفا نکنی تو به جای من
حقا که جز وفا نکنم من به جای تو
دل برده ای اگر ببری جان روا بود
زیرا که جان نخواهم جز از برای تو
ور صد هزار جان بود ای دوست مرمرا
من وقف کرده ام به دعا و ثنای تو
من بی رضای تو نکنم عیش در بهشت
حاشا که دوزخ است مرا بی رضای تو
هر روز بر امید جمالت هزار بار
سجده کنم به پیش سریر و سرای تو
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş