شمارهٔ ۴۵
ا امیر معزی نیشابوری
0
Altın Yaprak
عمری گذاشتم صنما در وفای تو
وز صد هزارگونه کشیدم جفای تو
آن چیست از جفا که نکردی به جای من
وان چیست از وفا که نکردم به جای تو
مسکین دلم گر از تو کشیدست صد جفا
یک دم زدن سته نشدست از وفای تو
گویند مردمان که بود ذره در هوا
من لاجرم چو ذره شدم در هوای تو
در عشق تو بنالم از چشم خویشتن
کاین چشم من فکند مرا در بلای تو
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş