شمارهٔ ۵۷
ا امیر معزی نیشابوری
0
Altın Yaprak
آن که از سنبل نقاب ارغوان آرد همی
عیش او بر چهره من زعفران کارد همی
هر کجا خواهم که دریابم سبک دیدار او
باز یابم زو که با من سرگران دارد همی
ابر دیدستی که باران بارد اندر نوبهار
دیده من خون دل را همچنان بارد همی
تا گل وصلش فرو پژمرده در باغ دلم
خار هجرانش مرا در دیدگان خارد همی
روزگار و کار من در وصل او آمد بسر
روزگار هجر او کارم به جان آرد همی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş