شمارهٔ ۵۹
ا امیر معزی نیشابوری
0
Altın Yaprak
ای ترک زبهر تو دلی دارم و جانی
ور هر دو بخواهی به تو بخشم به زمانی
با چون تو بتی زشت بود گر چو منی را
تیمار دلی باشد و اندیشه جانی
از کوچکی ای بت که دهان داری گفتم
آن غالیه دان است همانا نه دهانی
وز لاغری ای بت که دهان داری گویم
آن سیمین کلک است همانا نه میانی
نه نه که به آن سان که میان و دهن توست
من بنده ام ازکلکی و از غالیه دانی
باد آید و از حلقه زلفین تو هر شب
بر لاله ستان تو کند مشک فشانی
شادند همه شهر به دیدار تو امروز
حقا که چنین است و در این نیست گمانی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş