شمارهٔ ۸۹
ا امیر معزی نیشابوری
0
Altın Yaprak
تا چند دل تو چشمه نور بود
زان چشمه نور چشم بد دور بود
ملک و سپه و خزینه معمور بود
آن خسرو را که چون تو دستور بود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş