Bir Delinin Hatıra Defterinden...

saatlerdir anlatıyorum sana sense hala dinliyorsun gözlerin kapalı neden üstüne beyaz örtü örtmüşler neden herkez ağlıyor.. oysa sen nefret edersin gözyaşlarından. sustursana onları ışıltılar saçsana ağlayan gözlere dinlemiyorsun hava öylesine soğukki kutuptayım sanki gerçekte dekor aynı herşey aynı birde sağır edici sessizik ve senin buz gibi vücudun ver ellerini bana uzatki ısıtayım onları ama hayret taş gibi olmuşlar bir heykelin mermer elleri gibi hatırlıyorumda bir piyes dinlemiştik bir zamanlar ölüyü anlatıyordu tıpkı senin gibi ama sen ölmedin değilmi beni dinliyorsun,dinliyorsun değilmi! dur bir sesler var bir hareket dışarıda buraya yaklaşıyorlar ellerinde uzun birşey var kutu gibi seni kaldırıyorlar kapağını kapatıyorlar öldüreceklermiş gibi bağır çırpın götürmesinler söyle neolur söyle hayatım ölmedim de.. sevgimizin hatırı için söyle...