Gittin...!

bir bıçak kesiği acısı tutturdum göğsümün tam üzerindeydi. bir yanık kokusuydu duyduğum bir yanan insan çığlığında aklımı yangınla bozdum birkaç damla yağmur saklıyordum avucumda bir hafta önceden kâr karmakarışık yağmıştı karlar eridi yağmur kaldı sana sakladım yağmuru üzerimize kim yağdırıyor damları aktaran adamların karıları yok mu insanların evleri var damları kırmızı kiremitli bizim evimiz olmadı damımız yok kiremitsiz olsun üzerimize yıldızları örtüyorum ben bizimki daha parlak daha çok daha uzak daha hayal fevkalade dedi biri resmini çizmiştim aylar önceydi. gittin. bir bıçak kesiği acısı tutturdum göğsümün tam üzerindeydi. işte ben tam o acıyı tutturdum biri delirip şehri yakabilirdi damlar tutuşur insanların evleri yanabilirdi bizim evimiz olmadı damımız yok ama yıldızlarımız var onları örterdim üstüne sen uyuyabilirdin oradayım başını göğsüme yaslayabilirdin yıldızlar uzakta olsa ısıtırdı, isıtmazsa otuz yedi derecemin hepsini verebilirdim sana gittin. bulutlu bir havadan birkaç beyaz bulut sakladım sana bulutları kim topluyor bir araya şarapçı kayıkçıların karıları yok mu hep dalgalara uyup içip sallanıyorlar bizim kayığımız yok kayık almak için para da yok ama bütün denizlere yüzebiliriz bütün denizler bizim hem daha çok daha derin daha uzak daha hayal gittin. bir bıçak kesiği acısı tutturdum gözlerimin tam üzerindeydi. bir bahar kokusuydu duyduğum bir bahar çiçeği gözlerinde aklimi senle bozdum birkaç lokma ekmek biriktirdim sana bir hafta önceden yarısını ben yemiştim isteseydin yarısını yemez sana saklayabilirdim sen açım deseydin ne kadarsa kanım sana verebilirdim güneşi kim doğuruyor üzerimize kim, hadi söylesin kim bunların sahibi insanların evleri var damları kırmızı kiremitli bizim evimiz olmadı damımız yok kiremitsiz olsun bizimki daha da çok daha yakın daha hayal gittin. ne canım kaldı ölmeye ne yüreğim bir hayaldir tutturdum gözlerim yağmurun tam içindeydi şehir bir huzursuz martılar çığlık çığlığa çocuklar çamur içindeydi gittin.