غزل شمارهٔ ۱۶۴
ا انوری ابیوردی
0
Altın Yaprak
دلدار به طبع گشت رام آخر
وین کار به صبر شد تمام آخر
آن کره سر کشیده توسن
بی رایض گشت خوش لگام آخر
وان مرغ رمیده وز قفس جسته
باز آمد چون دلم به دام آخر
هرکس که به صبر پای بفشارد
روزی برسد چو من به کام آخر
منشوری نیست دور محنت را
چون یابد دولت دوام آخر
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş