غزل شمارهٔ ۳۱۶
ا انوری ابیوردی
0
Altın Yaprak
این همه چابکی و زیبایی
این چنین از کجا همی آیی
چون مه چارده به نیکویی
چون بت آزری به زیبایی
مه نخوانم تو را معاذالله
مه نهانست تا تو پیدایی
ماه سرد و ترست و رنگ آمیز
شبرو و بی قرار هرجایی
کی توان کردنت همی مانند
که تو خورشید عالم آرایی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş