غزل شمارهٔ ۹۲
ا انوری ابیوردی
0
Altın Yaprak
جانا دهان تنگت صد تنگ شکر ارزد
اندام سیم رنگت خروار ها زر ارزد
هرچند دلربایی زلفت به جان خریدم
که آواز مرغ جانان شاخ صنوبر ارزد
با عاشقان کویت لافی زنیم گه گه
آن دل کجاست ما را که اندوه دلبر ارزد
از عشق روی خوبت آب آورم ز دیده
کشت بهشت خرم کاریز کوثر ارزد
گویید ملک سنجر از قاف تا به قافست
بوسی از آن لب تر صد ملک سنجر ارزد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş