رباعی شمارهٔ ۱۵۷
ا انوری ابیوردی
0
Altın Yaprak
خوی تو ز دوستی چو دامن بفشاند
ننشست که تا به روز هجرم ننشاند
گویی که اگر چنین بمانی چه کنم
دل ماتم جان نداشت دیگر چه بماند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş