رباعی شمارهٔ ۱۶۱
ا انوری ابیوردی
0
Altın Yaprak
یکباره مرا بلایت از پای نشاند
بر یک یک مویم آب رنجوری ماند
چون سیم و زرم بر آتش تیز گداخت
وان سیم و زری که بود بر خاک فشاند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş