رباعی شمارهٔ ۱۷۵
ا انوری ابیوردی
0
Altın Yaprak
زلف تو مصاف عنبر تر شکند
لعل تو نهال شهد و شکر شکند
گل کیست که با رخ تودر باغ آید
وانگه دو سه روز خویشتن برشکند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş