رباعی شمارهٔ ۳۷۶
ا انوری ابیوردی
0
Altın Yaprak
با روز رخ تو گرچه ای روت چو ماه
از روز و شب جهان نبودم آگاه
بنمود چو چشم بد فروبست این راه
شبهای فراق تو مرا روز سیاه
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş