شمارهٔ ۴۰۴ - در قناعت و خویشتنداری
ا انوری ابیوردی
0
Altın Yaprak
ای به دریای عقل کرده شناه
وز بد و نیک این جهان آگاه
چون کنی طبع پاک خویش پلید
چه کنی روی سرخ خویش سیاه
نان فرو زن به خون دیده خویش
وز در هیچ سفله سرکه مخواه
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş