شمارهٔ ۱۳۳ - در قناعت و شکایت از روزگار

ا انوری ابیوردی
0 Altın Yaprak
خسروا روزی ز عمرم گر سپهر افزون کند یا نگیرد بسته مرگم چون مگس را عنکبوت گر توانم سجده گاه شکر سازم ساحتت چون مسیح مریم از صفر حمل تا پای حوت پس چه گویی صرف یارم کرد بر درگاه تو هریکی این روزها را از پی یک روزه قوت بخت را دانی که یارد کرد حی لاینام اعتکاف سده درگاه حی لایموت طالب مقصود را یک سمت باید مستوی مرد را سرگشته دارد اختلافات سموت من چو کرم پیله ام قانع به یک نوع از غذا توامان با صبر چون وتر حنیفی با قنوت فضله طبعم نسیج الوحد از این معنی شدست فضله کرمک نسیج الالف شد با برگ توت انوری لاف سخن تا کی زنی خاموش باش بو که چون مردان مسلم گرددت ملک سکوت

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.