شمارهٔ ۳۸ - در مدح موئتمن سرخسی

رتبت و تمیکن صدر مویتمن همچو قدر و همتش بی منتهاست آفتابش در سخاوت مقتدیست واسمان را در کفایت مقتداست طبع شد بیگانه با آز و نیاز تا کفش با جود و بخشش آشناست دست او را خواستم گفتن سخیست باز گفتم نه غلط کردم سخاست ای جوادی کز پی مدح و ثنات بر من از مدح و ثنا مدح و ثناست عالمی از کبریایی سر به سر گرچه عالم سر به سر کبر و ریاست زحمتی آورده ام بار دگر گرچه روز و شب دلت در یاد ماست کار شاعر زحمت آوردن بود وانکه رحمت آورد کار شماست هست مستغنی ز شرح از بهر آنک شرح کردن زانچه می دانی خطاست بادت اندر دولت باقی بقا تا بقا از ایزد باقی بقاست