شمارهٔ ۷۱ - لغزیست که در طلب خربزه گفته
ا انوری ابیوردی
0
Altın Yaprak
ای کریمی که در زمین امید
هرچه رست از سحاب جود تو رست
لغزی گفته ام که تشبیهش
هست زاحوال بدسگال تو چست
آنچه از پارسی و تازی او
چون مرکب کنی دو حرف نخست
در مزان هرکه بیندش گوید
نامی از نامهای دشمن تست
باز چون با ز پارسیش افتاد
در مادرش چه سخت و چه سست
وانچه باقی بماند از تازیش
هست همچون شمایلش به درست
مر مرا در شبی که خدمت تو
روی بختم به آب لطف بشست
داده ای آن عدد که بر کف راست
پشت ابهام از رکوع آن جست
بده ار پخته شد و گر نی نی
نه تو در بصره ای نه من در بست
در دو هستیت نیستی مرساد
تا که مرفوع هست باشد هست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş