شمارهٔ ۲۲۱ - مخدوم به انوری جفتی موزه بخشید در شکر آن گوید
ا انوری ابیوردی
0
Altın Yaprak
ای خداوندی که پیش لطف خاک پای تو
آب حیوان از وجود خویش بیزاری کند
پای باست زین اگر بر خنگ ایام افکند
فتنه نتواند که در ظلمش ستمکاری کند
روی هر خاکی که از موزه ت جمالی کسب کرد
تاابد با زمزم و کوثر کله داری کند
موزه خاص ترادستار کردم از شرف
موزه خاص ترا زیبد که دستاری کند
نام میمون تو تا بر ساق او بنوشته اند
ساف عرش از رشک آن دولت همی زاری کند
موزه ای کز افسری بیش است در پایش کنم
حاش لله بنده هرگز این سبکساری کند
آ سمان از بهر تاج خسرو سیارگان
روزها شد تاهمی از من خریداری کند
هر کرا ای دست موزه اش از تفاخر دست داد
برهمه عالم زبر دستی و جباری کند
شاد و دولت یار بادی تا به سعی آ فتاب
در نما نفس نباتی را صبا یاری کند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş