شمارهٔ ۸۲ - ستایش بزم مخدوم کند
ا انوری ابیوردی
0
Altın Yaprak
این مجلس خواجه جهانست
یا شکل بهشت جاودانست
یا منشاء ملک و نشو دین است
یا موقف عرض انس و جانست
اوجش فلکیست کز بلندی
معیار عیار آسمانست
صحنش حرمی که در حریمش
از سایه و آفتاب امانست
راز دل زهره و عطارد
در زخمه مطربش نهانست
سقفش به صدا پس از دو هفته
بی هیچ مدد نشید خوانست
خورشید مروق ار ندیدی
در ساغر ساقیانش آنست
تا قبه آسمان گردان
گرد کره زمین روانست
این قبله نشانه زمین باد
چونانکه نشانه جهانست
خرم ز نشستن وزیری
کز مرتبه پادشا نشانست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş