Kahrolacaksın!..

Unutamayacaksın beni... Baktıkça etrafına beni hatırlayacaksın. Yalnız uyandığın her sabahta bensiz. Düşündükçe beni, Kahrolacaksın! Her geçişinde geçtiğimiz sokaklardan. Baktığımız her yıldızlı gecede, Denizin kıyıyı dövmelerini duydukça, Yok olduğumu hatırlayacaksın, Kahrolacaksın! Unutamayacaksın beni. Baktığın her tarafta gördükçe... Yalnızlığına yanacaksın çaresizce. Kahredeceksin kendi kendine. Unutmaya çalışacaksın olmayacak. Kahrolacaksın! Hatıralar kemirdikçe içini, Zonkladıkça şakakların, Eşlik edecek titreyen dudakların, Gözyaşlarını tutamayacaksın. Kahrolacaksın! Unutamayacaksın beni... Hatırlayacaksın yaşananları an be an. Benden kalan son öpücüğü okşayacaksın, Yanaklarında yanarak yeniden. Ölmek isteyeceksin olmayacak. Sevişmelerimiz gelecek aklına, Ardındaki mana belirdikçe bakışlarımın yeniden, Bir kere daha kahrolacaksın Okşayamadığını anladıkça uyanacaksın uykudan. Gerçeği geç de olsa anlayacaksın. Farkedeceksin geçtiğini baharın, Kahrolacaksın yeniden...