Unutamayacaksın Kahrolacaksın

Bilirim sen beni unutamazsın,hiç unutamayacaksın. Sonsuz enerjimi,şaşırtan açıklığımı, dürüstlüğümü. Yılmayan mücadelemi,gözlerimin tüm gerçekliğini. Duygularımın riyadan arınmış gerçek somutluğunu. Zeki mi,yoksa aklı kıt delinin biri olup olmadığımı. Çok arayıp, çok özleyip, çok bekleyeceksin boşuna. Gözlerinde tütecek,sade yalın apaçık dostça yüzüm, Ellerin sürekli ellerimi arayacak,fakat boş ve nafile. Gözlerin gözlerimin saf bakışına özleyecek boşuna. Kaçtığın dudaklarımın sıcaklığını tıntın arayacaksın. Demiştim ki;benim gibi hiçbir kimse sevemez sana. Ne kadar doğru olduğunu,birbir yaşayıp göreceksin. Silemezsin,kulaklarını tırmalar,sevgi dolu o sesim. Kulaklarında çınlayacaktır hep,o boşa emek verilip, Bunca yazılan şiirler!bu da yeter kahrolmana senin. Daha yazılacakları öbür dünyada da kahreder sana. Biliyorum,sen beni istesen de,hiç unutamayacaksın. Dolaştığımız yerlerde hep o hayallerle dolaşacaksın. Aklına geldi mi,hep ürperip gözlerini kapatacaksın. Çaresizlikle,yalnızlığınla sen her zaman irkileceksin. Mutsuz gökyüzünde,bil eşsiz kalmış tek bir yıldızsın. Karanlıklarına üzülüp,o yanılgılarına kahredeceksin. Yaşamında Kadir Gecelerini hiç unutamayacaksın. Gelecek gözünün önüne hep bu geceki hüzünlerin. Beyhude ama,hep arayıp,özleyip,kahrolacaksın sen.