Hiç Olmadığım Kadar Mutsuzum Bugün

hiç olmadığım kadar mutsuzum bugün gülümsemek hiç bu kadar zor gelmemişti etraf beni güleryüzlü bilse de hayata tatlı bir gülücük atmak bugün yapmak istemediğim bir şeydi gözyaşlarım bile daha mutlu artık sevinçliler kurtuldukları için benden ruhum da usanmış sanki tutunamıyor fırsat kolluyor çıkmak için bu bedenden hiç olmadığım kadar mutsuzum bugün yakınında olmak hiç bu kadar zor gelmemişti etraf seni nasıl sevdiğimi bilse de gözlerinin içine sevgiyle bakmak bugün yapmak istemediğim bir şeydi gördüğüm herşey siyah beyaz artık gökkuşağı sanki kaçıyor benden hayatın renkleri kaybolmuş sanki göremiyorum kanım bile kırmızı akmaz gibi bu bedenden hiç olmadığım kadar mutsuzum bugün hiçkimse üzmemişti beni bu kadar hiç bu kadar kötü hissetmemiştim kendimi hiç nefret etmeyeceğimi sanırdım sevmekten hiç böylesine tutulmamıştım kimseye hiç ağlamamıştım çekilip de bir köşeye hiç acımasız davranmamıştım bu kadar kendime hiç yazmamıştım böylesine umutsuz satırlar hiç unutmam belki de okudukça hatırlar