Sen Gidiyorsun

A Arif Altunbaş Arif Altunbaş
0 Altın Yaprak
Sen gidiyorsun aramızdan Her yerde görülmedik bir telaş Sanki kıyametler kopuyor Ses gelmiyor maveramızdan Yeryüzü kararıyor Sen gidiyorsun Ellerinde ellerim Yüreğinde yüreğim gidiyor Zaman duracak her an Kimsenin ağzını bıçak açmıyor Sen gidiyorsun sessizce Kanıyor yaralarım Fırat gibi Dicle gibi Damarlarımdan kan gidiyor Sen gidiyorsun Seninle Harran gidiyor Halil İbrahim yurdunda Karanlığa küfretmeden Hain gecelerin zifiri karanlığında Zulme başkaldıracak Özgürlük diye bağıracaktık sokaklarda Şimdi Sen en önde Beyaz bir ata binmiş gidiyorsun Ardında bilenmiş baltalarıyla Bilinçli suskun insanlar Ve Urfa gidiyor Artık yüzünde Şark çıbanı gülüşlerin yok Sigaran tütmüyor Sonsuz ufukları taramıyor Yumuk yumuk gözlerin Şiirler yazmıyorsun şimdi Çünkü duruşun bir şiir Gidişin bir şiir gibiydi Şiirler okumasan da bana Bu nasıl bir iş Sevdan damarımda kaynıyor Harran ovası kadar kızgın Harran ovası kadar geniş Sen gidiyorsun Fırat gidiyor Dicle gidiyor Sen gidiyorsun Yıldızlar kayıyor Ay kararıyor Güneş bizi terk ediyor Ben kaldığımız yerden Savaşımızı sürdürüyorum Sen gidiyorsun Gitmiyor gibi Gitmiyor gibi gidiyorsun Ben gidiyorum

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.