hangi geceydi kimin sesiydi içimde kalan silinemeyen ‘son bulur hikâyeler’ ve sizi bırakıp gittiğini sandığınız zaman…
Koynuna alıverdin beni ansızın hapsoldum şiir meydanında, Tarihin dümeni mavi geçmişin büyüledi ruhumu, aldı ve bıraktı ortasına gözlerinin yeşili yeşil, mavisi mavi. Nasıl bir çor…
hayata öyle alakasız bir duruşu vardı ki arkadaş’ın kıskanırdım, ne vakit görsem… yağmurlu bir havada saçak altı bulmak gibi bir lüksü olmadı hiç, diğerlerini de anlayamadı, neden…