İstanbul

Koynuna alıverdin beni ansızın hapsoldum şiir meydanında, Tarihin dümeni mavi geçmişin büyüledi ruhumu, aldı ve bıraktı ortasına gözlerinin yeşili yeşil, mavisi mavi. Nasıl bir çorbadır ki kaynattığın, sayısız çeşni tat bulur ellerinde. Öyle ki alamazsın gözlerini, kalbini, bedenini bırakmaz artık yatağından. Siyahla beyaz gibiyiz seninle, siyahla beyaz; ışığını açıyorsun sen, karanlık saatlerimi delercesine, gün ışığımı gönderiyorum ben, en çok yakışan aydınlık yüzüne. Yağmura tutulmuş yüzün, Rengarenk kelebek yağmuruna, Hangi tependen baksam… Şıpsevdi.