İnsanı Anlatmak, İnsanda!
A
Arif Kemik
0
Altın Yaprak
Akşamın seher yerin'den,
Güneşin şafak vaktine,
Ölümle yaşam; aynı cümle içinde!
Yürürken yorgun düşlerinden,
Toplumcu gerçekçi sayfalara...
Düşündüğün; bir ümit'in yası/nda!
Ütopik bir pencereden; gerçekçi bir düş'e,
Anladığın ve yaşattığınsa,
Bulanık, berrak; düşünce fırtınaları!
Vurmuştur; acının yazgısı zamanla,
Kader denen; alnındaki haritaya...
İnsanı yazmışsındır; şu satırlarda,
İnsanı anlarken: insanda!
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş