Gözlerini Getir Öleyim

Gözlerini getir, yarı umutsuzlugumda Yaprak gibi döküleyim önüne Solayım, beter olayım Gözlerini getir öleyim... Bilmeden çocukça sevildigini Ve bayram sabahınca beklendigini Kaf Dagından günesi getirir gibi Getir gözlerini öleyim... Kimsesizim, ilk kez bu kadar suskunum Sana söylemiyorum Yıldızlara uzanmısım her aksam Ve baglanmıs ve kınanmıs Ve karsında yitirilmisim Ne olur gözlerini getir Getir gözlerini öleyim... Ben biraz sairim, biraz divane Çarmıha gerseler öldüremezler Sırrım sazımda degil yüregimdedir Istersen dost, istersen düsman gibi Getir gözlerini öleyim... Ben yine kaybettim, görmüyor musun? Safak yangınından yaralı çıktım Ve ben, Gözlerinle yıkılası bir siire basladım Kaçtıkça sana döndüm Ve artık gülü bıraktım Menekse yapragını, kitaplarımı, Suskun maceramı... Bu siir bitsin... Bana pesini bıraktıgım bir hayatı degil, Gözlerini getir, Getir gözlerini, öleyim...