Yasemen

yaralı akşamlardan çıkıp gelmiştim ben, bütün akşamlardan çıkıp gelmiştim belki seni böyle bulmamalıydım öyle kalmalıydı belki akşamlar yitik bir masal gibi seni gözlerimde bulmamalıydım. sonra ellerini tanıyordum incecik sonra kırılgan gözlerini susup yüregime süzülüyordun, yüregim diyordum yüregim yasemen. *********** ben hep kordan güllere tutunurdum pür telaş ben hep tutunurdum avuçlarımda ateş yagmur hiç böyle yagmazdı ellerime ellerim diyorum ellerim yasemen. ************** bir bulut düşüyordu düşlerin ortasına ben tepeden tırnaga ıslanıyordum hiç böyle görmemiştim aşkın iki yüzünü seni korkularla sevmek seni hesapsızca sevmek her şeye ragmen işte seni sevmekti, öncesi ve sonrası şimdi bir bulut var yüregimde gezinen şimdi yıldız yıldız gökyüzü yanıyor gökyüzü diyorum gökyüzü yasemen. *********************** işte böyle kimsesiz her anımda yani her anımda bir şiir sarıyor üşüyen düşlerimi oysa ben seni hiç tanımıyorum ömrünün şirine hiç dokunmadım sebebi; hayatın ortasında egreti duruşundu. *********************** ve ben bir kumar oynadım, ikimizin adına birimiz kaybettik mutlaka kaybettik şimdi şu dalgalar çarpmıyor mu bagrıma bir yerlerde senin adın kanyor kanıyor diyorum kanıyor yasemen ************* ürkek bakışlarm avuçlarında işte türkü dolu kalbin bakışlarımda seni bile bile seviyorum bilesin seni bile bile kaybediyorum bilir misin ömrümün sonrası nedir sonrası diyorum sonrası yasemen ************* bir gün rüzgar önüne çekip gideceksin gideceksin bilmiyorum vazgeçilebilir dostlar bırakacaksın bu şehirde beni terkettiğini bilmeyeceksin sonra , gözlerimde tutuşacaksın gözlerim diyorum gözlerin yasemen