Hani Sen Bensin Ya

Çöküyor akşam güneşinin hüzünlü sessizliğinde sensizlik Ve kuşluk vaktinde uyanıyor yalnızlığım, kimsesizliğim Gözlerimi ne zaman aynaya diksem Seni görüyorum karşımda Hani sen bensin ya! Gözlerinin aydınlattığı kadar görüyorum önümü Ve yaşattığın kadarıyla yaşamaktayım seviyi Ne zaman ayrılsam gözlerinden sevgili Uzaklarda yok olup yitiyorum Hani sen bensin ya! Hayata karşı vurdumduymazlık mıdır seni düşünmek? Yoksa sensizlik midir Yaz gününde sonbaharı yaşatan? Gözlerinin karanlığında boğuluyorum sevgili Hani sen bensin ya! Nefes alabiliyor musun şimdi?