Sokak
A Arslan Öztürkmen
0
Altın Yaprak
Gittiğim bir sokak vardı ara sıra.
Nedensiz geçtiğim.
Yolumun üstüde değil.
Hatta sapa kalır evime.
Tanıdık bir kulda yoktu sokakta.
Hoşuma giderdi geçmek ordan.
Kaldırımları kilis taşı kara kara.
Daracık bir sokak.
Evleri omuz omuza, sokağına sıfır bir sokak.
Rengarenk evlerin bir iki basamağıyla girersiniz içeri.
İşte o basamaklardı teyzelerin nakış ve laflama yeri.
Birde küçük afacanları vardı sokağın.
Yırtık pırtık elbiseli.
Az aşağıda yarı yıkık bir kulübe vardı.
Kalaycı gelirdi o yıkık yere.
Dumanı onu ele verirdi.
Kış gelir kar yağardı.
Bacalardan kara duman tüterdi.
Karda afacanlar kayardı.
Yırtık pırtık elbiseli.
Kalaycı gene gelir aynı yere açardı tezgahını.
Bu sefer onu ele veren dumanı degildi.
Etrafında birikmiş üşümüş ellerdi.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş