Artık/lar Vaktindeyim

I akşam sofrası kurulurken yorgunluğunu atar yaseminlerde gün çatısız odalar küçük kilimlere sarılır uğur böceklerine ısmarlanır kırmızı bisikletler şaşkın gülüşlerimiz ateş böceklerine II Şehrin yok olan sokaklarında ip atlayan çocukluğum gibi sihrini kaybetmiş midir avuçlarımda salyangoz yaldızları Aşırdığımız kirazlar boy vermiş midir asma gölgesinde bana umarsız çocukluğumdan kalma böğürtlen lekeli mevsimler ağaç gövdesine yumsam gözlerimi mendil kapmaca oynayan küçük ellerden kapıversem sevinçleri göz kıyılarımın dikenli tellerinde mavi çizgili defter kağıdı uçurtmam bundandır düşlerimin kesikliği III ve yıllar parmaklarımdan da çok ruhuma sığmaz yorgunluğum (a r t ı k)