Sokak Lambası

Hiç farketmediniz yalnızlığımı Işığımı gördükçe Karanlıktan korktuğumu anlamadınız Kiminiz tüm yüküyle yasladı omuzunu Sokak köpekleri pisledi ayağıma Sadece baktınız Gece gündüz şahittim etrafımda olanlara Ne dilim vardı söylemeye Ne de mecalim anlatmaya Öyle ya Hanginiz duyardı beni Bazı geceler misafirim olurdu kuşlar Düşlerime ortak olmalarını ne çok isterdim Kabuslarda da yalnızdım oysa Mevsimler geldi geçti üzerimden Kaçınız büyüdü sokağımda Uğurladığım kaç beden oldu ağıtlarla Ağladım, güldüm Bilmediniz Bense sadece bir sokak lambası Ay'ın gölgesinde Düşer ışığım adımlarınıza Öyle ya Belki karanlıktan korkan vardır benim gibi